لهم على الصبر عليها من الثواب » پوشيده نماند كه اطفال مجانين لياقت خطاب ندارند و از كاف خطاب وَ ما أَصابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ بيرونند و مؤمنين غير معصومين محفوظ از ارتكاب معاصى نيستند پس آنچه باقى ماند اهل عصمت‌اند بنا برين ما گفتيم كه اين مخصوص غير معصومين است نه به ديگرى وَ ما أَنْتُمْ بِمُعْجِزِينَ فِي الْأَرْضِ و نيستيد شما فوت كنندگان مر آن مصيبتى را كه خداى تعالى مقدر كرده براى شما در زمين وَ ما لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ و نيست مر شما را بجز از خداى تعالى مِنْ وَلِيٍّ هيچ دوستى وَ لا نَصِيرٍ و نه يارى و مددكارى كه رفع مصيبت از شما تواند كرد . وجه اتصال آيهء وَ ما أَصابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ تا آخر بما قبل آن اينست كه چون خداى تعالى پيش ازين بيان انعام عام و فضل تام خود نموده ، درين جا بيان مىكند كه باعث بر عقاب و عذاب بندگان ، خودشانند پس فى الحقيقه فرموده باشد كه باعث انعام حيات ، ما و علت عقاب و آلام عبادند وَ مِنْ آياتِهِ الْجَوارِ فِي الْبَحْرِ كَالْأَعْلامِ و از علامات قدرت تامهء خداى تعالى كشتيهاى جاريه است در دريا مانند كوه‌هاى بلند إِنْ يَشَأْ يُسْكِنِ الرِّيحَ اگر خداى تعالى ساكن گرداند بادى را كه سبب جريان كشتيهاست فَيَظْلَلْنَ رَواكِدَ عَلى ظَهْرِهِ پس ميگردند كشتيها ايستاده بر پشت دريا إِنَّ فِي ذلِكَ بدرستى كه در امر كشتى و جلوس بر آن لَآياتٍ لِكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ هر آينه نشانها است مر هر صبر كننده بر شدايد و شكر گوينده بر نعم را چون كسى كه بر كشتى نشيند واقع مىشود ميان خوف ، غرق و رجاى نجات و هميشه در ميان خوف و رجا خواهد بود و در هنگام خوف ، صبر لازم و در وقت نعمت شكر واجبست ازينست كه خداى تعالى فرمود إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ و اين آيه در سورهء مباركهء لقمان نيز گذشت أَوْ يُوبِقْهُنَّ معطوفست بر يسكن اى « او ان يشأ يوبق اهلهن » يعنى اگر خواهد تعالى هلاك كند و غرق سازد بارسال باد تند اهل كشتى را بِما كَسَبُوا بسبب آن چيزى كه كسب كرده باشند اهل كشتى از معاصى . حاصل كلام اين است كه اگر